Over de auteur

julesprast_2017_250x250Drs. J.A.J. (Jules) Prast is historicus, auteur, zenboeddhist en sarcoïdosepatiënt, in een vorig leven tevens werkzaam als docent, journalist, voorlichter en leidinggevende in verschillende communicatiefuncties.

Geboren in 1961 in Eindhoven, groeide hij op in het Brabantse land. In 1979 sloot hij zijn middelbare-schoolopleiding op het Hertog Jan College in Valkenswaard af met het diploma gymnasium alfa.

Aansluitend vertrok hij naar Amsterdam, waar hij geschiedenis studeerde aan de Vrije Universiteit en massacommunicatie aan de Universiteit van Amsterdam. In 1984 onderbrak hij zijn studie voor een jaar om te werken op de redactie van Elseviers Weekblad. Tijdens het vervolg van zijn studie bleef hij free-lance als journalist werken voor verschillende kranten en tijdschriften.

Werkend leven
Na het afronden van zijn studie in 1988 vervulde hij eerst zijn militaire dienstplicht als reserve-officier bij de Koninklijke Luchtmacht. Hij was als docent verbonden aan de Luchtmacht Officiersschool (LUOS) op de vliegbasis Gilze-Rijen, waar hij lesgaf over NAVO- en defensiebeleid en de geschiedenis van de internationale betrekkingen.

Voor het stafgebouw van de Luchtmacht Officiersschool

Vervolgens werkte hij van 1989 tot 1994 als voorlichter bij het Ministerie van Financiën. Van 1994 tot 2000 was hij hoofd persvoorlichting van ABN AMRO. Van 2000 tot 2008 gaf hij als concerndirecteur op het hoofdkantoor van Philips leiding aan de wereldwijde communicatie van het bedrijf.

In zijn Philips-jaren ontwikkelde hij zich in nationaal en internationaal verband tot een opinieleider op het gebied van corporate reputatiemanagement en een veelgevraagde spreker over kwaliteit en effectiviteit van communicatie. In 2003 werd hij door de Beroepsvereniging voor Communicatie uitgeroepen tot Communicatiemanager van het Jaar.

In deze periode behaalde hij ook een diploma als executive coach, na een opleiding bij de Academy for Executive Coaching in Londen.

Ziekte
Als gevolg van de zeldzame chronische immuunsysteemziekte sarcoïdose moest Jules zich in 2008 abrupt en blijvend uit het werkende leven terugtrekken.

Na een aantal jaren van intensieve klinische behandeling trad hij in 2012 als vrijwilliger toe tot de redactie van SarcoScoop, het tijdschrift van de patiëntenvereniging Sarcoidose.nl (Sarcoïdose Belangenvereniging Nederland). Hier schreef hij vooral over wetenschappelijk onderzoek op het gebied van sarcoïdose.

Toen ook de belasting hiervan hem vanwege zijn ziekte te zwaar werd, trok hij zich in 2016 terug uit de redactie. Sindsdien publiceert hij columns op de website van de patiëntenvereniging en artikelen in het Boeddhistisch Dagblad, een webkrant met lezers in Nederland en België. Ook in de blog op deze website schrijft hij vooral over sarcoïdose en boeddhisme.

Jukai, overdracht van de boeddhistische lekengeloften (december 2013)

Jules is (buiten)lid van de sangha van het Kanzeon Zen Centrum Amsterdam, waar hij in 2007 met zijn zentraining begon. In 2013 ontving hij er tijdens de jukai-ceremonie uit handen van zijn leraar, zenmeester Nico Tydeman, de lekengeloften, intenties en voorschriften. Bij deze gelegenheid kreeg hij ook zijn boeddhistische naam, Taigu.

De Standaard
In 2018 verscheen zijn boek De mannen achter De Standaard. Geschiedenis van een antirevolutionair dagblad. Het boek berust op een adaptatie van het manuscript van Jules’ in 1990 afgebroken promotieonderzoek. Het is de eerste kritisch-historische monografie over het roemruchte partijdagblad, in 1872 opgericht door de gereformeerde voorman Abraham Kuyper en een groep vermogende geestverwanten. Het boek reconstrueert op basis van uitvoerig bronnenonderzoek wat zich, in weerwil van de historische overlevering onder antirevolutionairen, in werkelijkheid heeft afgespeeld achter de schermen van het dagblad in de eerste decennia van zijn bestaan.

Literatuur
Door de gevolgen van zijn ziekte heeft Jules te maken met een geringe energievoorraad, andere lichamelijke beperkingen en de noodzaak om veel te rusten. Hij leeft op zijn eigen tempo en verlaat slechts zelden zijn woonplaats Woerden.

Tegenwoordig houdt hij zich bezig met studie van de Nederlandse literatuur en daarbinnen vooral met die van zijn grote liefde, de ontwikkeling van de poëzie sinds het einde van de negentiende eeuw. Hij laat zich graag voeden door het dichtwerk van Boutens, Nijhoff en Achterberg, en door dat van Vestdijk, Vasalis en Vroman.

Daarnaast wordt hij op de been gehouden door veel te luisteren naar klassieke en jazzmuziek.